Z natchnienia

 Pod parasolem  jest najbezpieczniej  kiedy  mogę  przytulić  swym ciepłem  serdecznie...

Popatrz  przed siebie  kiedy  to tonący świat wraz  ze  swym  dziećmi łzami nadal  jest uleczany ...

I my będziemy  jeszcze  się  swym szczęściem dzielić...

Będziemy  przy wielkiej  nadziei...



Stworzona  by karmić każde bezwzględne oczy... 

Stworzona by się  narodzić się  na nowo wśród  wszelkich  pokus życia...

Zabrakło  w przedmowie  najważniejszego  gdzie  nasz skarbiec  ukradkiem  łzy  pielęgnuje  jak szlachetne diamenty... 


Czyż  sercem  jako że w podróży  im dalej  od siebie  jesteśmy  tym bardziej swej tęsknoty nie opiszemy...

Czym mam  szeptać  jakem pisać  począł do twej szyi  zbliżony  ciepłym  oddechem..

A skrywszy się  na wietrze  w twych  włosach czy wyrażę ich emocje  muśnięciem...

A dano nam tak wiele 

i poczuć każdej spływającej łzy wędrówkę do naszego szczęścia. 


Nie poraz pierwszy  otulone zostały słodycze rozkoszy w kolorowy kruszec... 

Czy to przez moje  dłonie

Czy muśnięciem twej  skroni tak czule...

Złoto  każdej plaży  które nie chcąc  rozstać  z twą  nagą  skórą   jeszcze  długo lśniło wielbiąc razem ze mną twoje  piękno... 














Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...