Pod parasolem jest najbezpieczniej kiedy mogę przytulić swym ciepłem serdecznie...
Popatrz przed siebie kiedy to tonący świat wraz ze swym dziećmi łzami nadal jest uleczany ...
I my będziemy jeszcze się swym szczęściem dzielić...
Będziemy przy wielkiej nadziei...
Stworzona by karmić każde bezwzględne oczy...
Stworzona by się narodzić się na nowo wśród wszelkich pokus życia...
Zabrakło w przedmowie najważniejszego gdzie nasz skarbiec ukradkiem łzy pielęgnuje jak szlachetne diamenty...
Czyż sercem jako że w podróży im dalej od siebie jesteśmy tym bardziej swej tęsknoty nie opiszemy...
Czym mam szeptać jakem pisać począł do twej szyi zbliżony ciepłym oddechem..
A skrywszy się na wietrze w twych włosach czy wyrażę ich emocje muśnięciem...
A dano nam tak wiele
i poczuć każdej spływającej łzy wędrówkę do naszego szczęścia.
Nie poraz pierwszy otulone zostały słodycze rozkoszy w kolorowy kruszec...
Czy to przez moje dłonie
Czy muśnięciem twej skroni tak czule...
Złoto każdej plaży które nie chcąc rozstać z twą nagą skórą jeszcze długo lśniło wielbiąc razem ze mną twoje piękno...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz