Żyję

 Żyję...

Nijak  opierając  każde  ze  stwierdzeń  swojej codziennej  egzystencji mój  umysł  nadal  milczy  zdawkowo  podsycając moje sny...

Niewiarygodne...
Kiedy  tracąc  ukochaną już nie należysz  do tego świata...
A może  nigdy  do niego nie byłem stworzony zapamiętując  wszystkie  ludzkie  skłonności...



Wyobrażeniem  każdej formy  dostojeństwa ostatnio bardzo odbiega  od pierwowzoru..
I tak skończyłbym swój  wywód myśli  widząc przed oczami  kadr ze swojego  snu  gdzie  zmarły z niebywałym  zdziwieniem przyglądał  się mojej rozmowie  ze  świeżą  wdową po nim...
Czy tak teraz  będzie  wyglądać  moje  życie...




O młodości  której  łaknę  jak  niejeden mój  rękopis nawołując  swą  treścią  do pragnień...

Najdroższa ...
Miłuj mnie gdziekolwiek  jesteś niczym  poselstwa  naszych  królestw  ponownie  uczynią  nasz ród zwaśniony ...

Które z  wrót  wam mam otworzyć...
Czy te pełne  przepychu  przy których  zdeptane życie  ostatkiem sił  cedzą  modlitw niewyraźne brzmienie...
Czy kolejne o których  każde  z pokoleń swą  dziatwę  straszyło chcąc ich nauczyć czym  jest odpowiedzialność za własne  czyny...
Które są właściwymi
a o których  nie wspomniałem  wystawiając  ludzkość  na różnorodność  ich myśli...

ile razy  o tobie myślę...
ilekroć  opuszkami palców dotkniesz lustrzanej tafli...
Gdzieś  w  oddali słychać  trzepot skrzydeł który milknie  wraz z onieśmieleniem  kronikarza który  w tym momencie nie był  w stanie  podnieść rękopisu...
I tak  zastygłem gapiąc  się  w nagie  twe  uda  oczekując  na swą  śmierć...
Serce  jest wyżej...
Serce  jest wszędzie  gdy ma  dla kogo bić...




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...