fragmenty myśli

 Poznasz  mnie tutaj  po wiecznej  świecy   co w naszej  komnacie  wciąż  tęsknotę  wybudza ...

Dziękuję  że  przyszłaś dzisiejszej  nocy tyleż  szkoda  iż  tak krótko ten fragment  dwuskładnikowy w moim śnie istniał...

Teraz tak właśnie  wygląda  życie  po śmierci gdzie  kinowym  ekranem  staje  się noc... 


Przysiadłem  w swej fascynacji kiedy  to każde  drzwi  przede mną były  zamknięte,

lecz nie przed  moimi  myślami  co już  długo upominane  przez  kwarc  w mojej klepsydrze stały  się  żarzącym się  na powrót ksieżycowym  pyłem....



Byłem  nie poprawny w swej fascynacji  kiedy  widząc  jak zniknęłaś  za drzwiami  toalety oczekiwałem swej wizji  spełnienia...

Czy pamiętam twój  chichot co w następstwie  nastał  wspomnień  o których  jedynie  duch lasu  wiedział i jego zbrojne  dzieci...

Jeżyny...

A nas...

Jakbym nazwał  kiedy  to niejedno życie  po zmroku  naszą  namiętność  widziało...

Doskonałymi  kochankami  żywej  czułości... 


Czegóż  to każdy  centymetr  materiału   doświadczyć  może ufnie  spoglądając  z każdej strony  w zwierciadło...

Czy pozazdrościł  niejednej kropli  wody   która  wtenczas przez twój  ręcznik  nie wchłonięta była  zwieńczeniem  porannego rześkiego uzdrowienia  po nocy...



Mrok  w nowiu  księżyca...

Gdybym  jednak  został  szaleńcem  wystarczy  nam ludziom  podać  na tacy  odpowiednie  zaklęcie...





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...