Czy będę szaleńcem nazwany wiedząc iż potrafię usłyszeć jedno z najważniejszych słów kilkakrotnie w ciągu dnia...
A ile razy ja je wymówię w samej myśli co pozwala uspokoić nas oboje...
W tle powtarzający się w nieskończoność fragment namiętności...
W tym samym momencie pojawia się pytanie...
Dlaczego nigdy nie kupiłeś mi takiej jagodowej pomadki...
Bo była by na twoich ustach tylko dla mnie...
Gdy doświadczysz opinii która nijak nie wpłynęła na mnie ale ponoć nowoczesny ród ma rację twierdząc iż mam schizofrenie...
Zatem tak od urodzenia czy nieco później zaraz po chmurze radioaktywnej z Czarnobyla albo w momencie kiedy poraz pierwszy poczułem po sobie iż jestem zbiorowym wcieleniem który ożywił ciszę
i wyległy dusze zmarłych co już pomarli.
Żyję...
Przeszło 20 lat temu porzuciłem dla mojej pani miejski klimat....
Tak po poprostu spakowałem się jednego dnia i się wyprowadziłem na wieś otaczającą ją zewsząd lasem...
Nie żałuję...
Chociaż teraz po stracie jestem typowym duchem któremu odebrano najważniejszy w życiu skarb...
Nasze serca...
Być kobietą ...
Dedykuję to mojej małżonce która potrafiła wszystko począwszy od każdej pracy typowej na wsi...
Potrafiła dobrać każdą część swojego ubioru by dorównać profesjonalnym kreatorom mody...
Na wszystko znalazła czas
gdzie w pierwszej kolejności były zwierzęta nawet dla tych których ludzie bezmyślnie wyrzucali jadąc samochodem...
Kochała ich jak one ją wyczuwając wszelkimi zmysłami potęgę troski o życie...
Nie bała się wyzwań gdzie wśród ich różnorodności także ja w nich byłem jako mąż przyjaciel i kochanek w jednym...
Teraz pozostała jedynie niekończącą tęsknotą w której narodziła się prawdziwa miłość...
Ileż to istnień stanie się pożywieniem w Nilu kiedy to każdy z gońców przynosi z zaświatów złą odpowiedź...
Tak to bywa kiedyś prosisz o kolejne wcielenie dla swojej małżonki...
Nie ma jak sobotni wieczór
w towarzystwie żywej twórczości kina akcji...
Fantasy...
Już nie patrzę z niedowierzaniem na ciebie pławiacą się w strugach wody...
Już tylko słyszę melodyjne westchnienie wśród nieśpieszno podążających krwinek z twej szyi...
Jeszcze tylko brzdęk rozbitej szyby poprzez którą trzeba porwać twoje ciało do mojej winnicy...
Jakież to wydaje się romantyczne...
Tylko zębów brak nie wspominając już
o tych właściwych ...
Miłego wieczoru
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz