Fragmenty mojego umysłu

 Czy będę  szaleńcem  nazwany  wiedząc  iż  potrafię  usłyszeć  jedno z najważniejszych słów  kilkakrotnie  w ciągu dnia...

A ile razy ja je wymówię  w samej  myśli  co pozwala  uspokoić  nas oboje... 


W tle  powtarzający się w nieskończoność  fragment  namiętności...

W tym samym momencie  pojawia  się pytanie...

Dlaczego  nigdy  nie kupiłeś  mi takiej  jagodowej pomadki...

Bo była  by na twoich  ustach tylko dla mnie... 

Gdy doświadczysz opinii  która  nijak  nie wpłynęła  na mnie ale ponoć  nowoczesny  ród  ma rację  twierdząc  iż  mam  schizofrenie...

Zatem  tak od urodzenia czy nieco później  zaraz po chmurze  radioaktywnej z Czarnobyla albo w momencie  kiedy poraz  pierwszy  poczułem  po sobie  iż  jestem zbiorowym  wcieleniem  który ożywił  ciszę 

i wyległy  dusze  zmarłych  co już  pomarli.



Żyję... 


Przeszło  20 lat temu  porzuciłem dla mojej  pani miejski  klimat....

Tak po poprostu spakowałem  się jednego  dnia  i się wyprowadziłem  na wieś otaczającą  ją  zewsząd  lasem...

Nie żałuję...

Chociaż  teraz  po  stracie  jestem typowym  duchem  któremu  odebrano  najważniejszy w życiu  skarb...

Nasze  serca... 


Być  kobietą ...

Dedykuję  to mojej  małżonce  która  potrafiła  wszystko  począwszy  od każdej  pracy  typowej  na wsi...

Potrafiła  dobrać  każdą  część  swojego  ubioru  by dorównać  profesjonalnym kreatorom mody...

Na wszystko  znalazła  czas 

gdzie w pierwszej kolejności  były zwierzęta nawet  dla tych których  ludzie  bezmyślnie  wyrzucali  jadąc  samochodem...

Kochała  ich jak one ją  wyczuwając  wszelkimi  zmysłami  potęgę  troski  o życie...

Nie bała  się wyzwań   gdzie  wśród  ich różnorodności  także  ja w nich byłem  jako mąż przyjaciel  i kochanek  w jednym...

Teraz  pozostała  jedynie  niekończącą tęsknotą  w której  narodziła  się prawdziwa  miłość... 


Ileż  to istnień stanie  się  pożywieniem w Nilu kiedy to każdy  z gońców przynosi  z zaświatów  złą odpowiedź...

Tak to bywa  kiedyś  prosisz  o kolejne  wcielenie  dla swojej  małżonki...




Nie ma jak  sobotni wieczór  

w towarzystwie  żywej  twórczości kina akcji...

Fantasy...

Już  nie patrzę z niedowierzaniem  na ciebie  pławiacą  się w strugach  wody...

Już  tylko  słyszę  melodyjne westchnienie  wśród  nieśpieszno  podążających  krwinek  z twej szyi...

Jeszcze  tylko  brzdęk rozbitej  szyby  poprzez  którą trzeba  porwać  twoje ciało do mojej winnicy... 


Jakież  to wydaje się romantyczne...

Tylko  zębów  brak nie wspominając  już  

o tych właściwych ...


Miłego wieczoru 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...