Dla Ciebie

 Kiedy  pragnę  tak bardzo usłyszeć odgłos  szpilek  na kamiennym podłożu,

A słyszałem  jedynie skrzypnięcie drzwi  od garderoby...

Czy pamiętam...

Ile  razy  się schyliłaś...

Ile razy  na palcach stóp  próbowałaś  wydostać  z najwyższej  półki  coś w czym jeszcze  ciebie  nie widziałem... 


Czegóż  miałem cierpliwie  czekać kiedy 

sam  tak bardzo  uwielbiałem  ciebie  zaskoczyć ukrywając  się za filarem...

Dziś  nie pozwoliłbym  Ci się ubrać  pozostawiając  częściowo  założoną sukienkę ...

Dziś by mnie nie obchodziło  iż  słychać  nas  będzie akurat tam...

. 


Wspomnieć...

Przy tobie  wierszem  byłem co wpatrzony  w twe oczy odwzajemnionym  stawał  się  każdy nasz dotyk...

Wspomnieć...

Przy tobie...

Choćbym był  obolały,

choćbym  był zmęczony trudem  każdej  ciężkiej  pracy,

twoja  bliskość sprawiała iż  wybrawszy na spacer swe dłonie pragnieniem  dla mnie wciąż  byłaś...

Dziś  bym ponownie  nimi się tak zakradł twej perły szukając... 


Mrok..

Ponoć  ulubiony  tytuł  zebranych dusz  w każdej  z naszych  komnat..

A sprzyja im klimat  gdzie  w pobliżu powiatowej szosy szczególnie  o tej porze  występuje  znikomy ruch wszelkich  pojazdów...

Wszystko uśpione  w ciszy

tyleż  nie mój  umysł  który w każdej  tęsknot szepcze...

Zapal mi świecę...

Choćby  błyśnij skrytym wnętrzem zapalniczki bym  mógł  na powrót  się odnaleźć... 


Nie udało się... 


Tęsknotą...

Nigdy  żadna z mych  szat  nie była  tak kunsztownie  wykonana  jak Twoja...

Miałaś intuicyjny  gust który towarzyszył  ci od zawsze wybierając  to co najlepsze...

Dziś  mogłem  poczuć  na dłoni tą  delikatność która  opływając  zakamarki palców  opadła  bezwiednie na parkiet...

Nie jest mi trudno wyobrazić sobie każdy początek naszej  namiętności  kiedy mogłem  to sam uczynić  całując  twą  szyję... 


Z cyklu  na w pół umarłego  poety...

Często moja leżąca  poza  przypomina  wisielca  z kart tarota...

Wtedy  sobie  wyobrażam  dosłownie  iż  moje ciało tak ułożone  leży  na podłodze  pojazdu  zabytkowego...

Jeszcze  nie umarłem i bynajmniej  nie jest nim karawan co w każdym hołdzie  nigdy mu nieśpieszno...

Przywykłem  podróżować  zakrytym  powozem  którego  być  może  sam mrok  prowadził...

Przywykłem  przede wszystkim  tworzyć...

Nazywać  i przypominać  ileż  to emocji  miało  nasze życie..














  


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...