Kiedy pragnę tak bardzo usłyszeć odgłos szpilek na kamiennym podłożu,
A słyszałem jedynie skrzypnięcie drzwi od garderoby...
Czy pamiętam...
Ile razy się schyliłaś...
Ile razy na palcach stóp próbowałaś wydostać z najwyższej półki coś w czym jeszcze ciebie nie widziałem...
Czegóż miałem cierpliwie czekać kiedy
sam tak bardzo uwielbiałem ciebie zaskoczyć ukrywając się za filarem...
Dziś nie pozwoliłbym Ci się ubrać pozostawiając częściowo założoną sukienkę ...
Dziś by mnie nie obchodziło iż słychać nas będzie akurat tam...
.
Wspomnieć...
Przy tobie wierszem byłem co wpatrzony w twe oczy odwzajemnionym stawał się każdy nasz dotyk...
Wspomnieć...
Przy tobie...
Choćbym był obolały,
choćbym był zmęczony trudem każdej ciężkiej pracy,
twoja bliskość sprawiała iż wybrawszy na spacer swe dłonie pragnieniem dla mnie wciąż byłaś...
Dziś bym ponownie nimi się tak zakradł twej perły szukając...
Mrok..
Ponoć ulubiony tytuł zebranych dusz w każdej z naszych komnat..
A sprzyja im klimat gdzie w pobliżu powiatowej szosy szczególnie o tej porze występuje znikomy ruch wszelkich pojazdów...
Wszystko uśpione w ciszy
tyleż nie mój umysł który w każdej tęsknot szepcze...
Zapal mi świecę...
Choćby błyśnij skrytym wnętrzem zapalniczki bym mógł na powrót się odnaleźć...
Nie udało się...
Tęsknotą...
Nigdy żadna z mych szat nie była tak kunsztownie wykonana jak Twoja...
Miałaś intuicyjny gust który towarzyszył ci od zawsze wybierając to co najlepsze...
Dziś mogłem poczuć na dłoni tą delikatność która opływając zakamarki palców opadła bezwiednie na parkiet...
Nie jest mi trudno wyobrazić sobie każdy początek naszej namiętności kiedy mogłem to sam uczynić całując twą szyję...
Z cyklu na w pół umarłego poety...
Często moja leżąca poza przypomina wisielca z kart tarota...
Wtedy sobie wyobrażam dosłownie iż moje ciało tak ułożone leży na podłodze pojazdu zabytkowego...
Jeszcze nie umarłem i bynajmniej nie jest nim karawan co w każdym hołdzie nigdy mu nieśpieszno...
Przywykłem podróżować zakrytym powozem którego być może sam mrok prowadził...
Przywykłem przede wszystkim tworzyć...
Nazywać i przypominać ileż to emocji miało nasze życie..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz