Próbując siebie odnaleźć

 Czegóż  to szukać  wśród wszelkiej naszej  twórczości gdzie  niejedna artystka w swej subtelnej  dłoni wyrażając  pragnienie wzięła  ołówek i szkicuje...

Czym to mam zaszczyt  wyrazić  jak nie słowami,

czym mam zaspokoić  swą ciekawość nie zdradzając  skąd wiadomo iż  nieustannie  kąsasz swą  wargę...

Śmiejesz się...

A to było latem choć  w podobieństwie do  każdej z pór roku  pierwsze  z doznań  powstają wraz  z  dotykiem  chłodnej poszwy wzbierając ukrwienie  samych  malin.. 

Nie zaprzeczyłaś kończąc  kreślić  niekoniecznie wskazany przez myśli zarys który poprzez  jednolite  cieniowanie  znacząco odbiegał  od łoża choć  znajdował  się  w jego  pobliżu...

Wiem...

Byłaś  niegrzeczna... 


Nie przywykłem  tworzyć  w samotności  gdzie w każdym  domostwie prócz  zwykłej codzienności niejedna kobieta  swój  artyzm  w nieskończoność  odtwarza...

Oczywiście  jeśli  masz czas....

A masz przeglądając  się  w swoim zwierciadle  które każdą  chwilą nie kradnie  lecz  zbiera  całe  mnóstwo twoich przemyśleń...

Tak...

Tu powinna  być  zgodność  która  według każdego  mężczyzny wywołać  twój przyspieszony oddech...

Zabrakło  odwagi...

Skądże...

A  przysiągłbym  jeszcze nie tak dawno iż to nasze  lustro  nie było  tak zamglone..

To dlatego że  nowe toteż  takie  onieśmielone do naszego  dotyku... 


Zgubiłem wątek dając  twej fantazji drobną  w realnym świecie  odpowiedź...

Jako artystce której  zarys  niejako  pieczęcią stawał  się powoli,

gdzie  wraz  z przypływem w pikantnej rzeczywistości nie trudno pomylić  wyszukanej teorii,

a naszych praktyk  co ochoczo  twym krzykiem  zareagowały...

Tyś dla mnie...

Ja dla Ciebie...

Zbiorem  wszelkich pokus...




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...