Czegóż to szukać wśród wszelkiej naszej twórczości gdzie niejedna artystka w swej subtelnej dłoni wyrażając pragnienie wzięła ołówek i szkicuje...
Czym to mam zaszczyt wyrazić jak nie słowami,
czym mam zaspokoić swą ciekawość nie zdradzając skąd wiadomo iż nieustannie kąsasz swą wargę...
Śmiejesz się...
A to było latem choć w podobieństwie do każdej z pór roku pierwsze z doznań powstają wraz z dotykiem chłodnej poszwy wzbierając ukrwienie samych malin..
Nie zaprzeczyłaś kończąc kreślić niekoniecznie wskazany przez myśli zarys który poprzez jednolite cieniowanie znacząco odbiegał od łoża choć znajdował się w jego pobliżu...
Wiem...
Byłaś niegrzeczna...
Nie przywykłem tworzyć w samotności gdzie w każdym domostwie prócz zwykłej codzienności niejedna kobieta swój artyzm w nieskończoność odtwarza...
Oczywiście jeśli masz czas....
A masz przeglądając się w swoim zwierciadle które każdą chwilą nie kradnie lecz zbiera całe mnóstwo twoich przemyśleń...
Tak...
Tu powinna być zgodność która według każdego mężczyzny wywołać twój przyspieszony oddech...
Zabrakło odwagi...
Skądże...
A przysiągłbym jeszcze nie tak dawno iż to nasze lustro nie było tak zamglone..
To dlatego że nowe toteż takie onieśmielone do naszego dotyku...
Zgubiłem wątek dając twej fantazji drobną w realnym świecie odpowiedź...
Jako artystce której zarys niejako pieczęcią stawał się powoli,
gdzie wraz z przypływem w pikantnej rzeczywistości nie trudno pomylić wyszukanej teorii,
a naszych praktyk co ochoczo twym krzykiem zareagowały...
Tyś dla mnie...
Ja dla Ciebie...
Zbiorem wszelkich pokus...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz