Muzo

 Muzo...

Jak Cię  mam ożywić  kiedy sam na wpół żywy po tej naszej  ziemi  stąpam...

Czym Cię  mam przyodziać kiedy sam staje  się duchem...

Moja  Muzo...

Splątane mam myśli  jak te trzy czwarte co swą  aksamitną cholewką  próbowały  dorównać mojej fascynacji Tobą...

A przecież  wyżej  dudniło  Ci serce tak bardzo  dla mnie  gorące...

A niżej  tym bardziej  niesłabło osławione 

od mych pieszczot  podbrzusze...

Moja  Muzo...

Tyś dla mnie...

Ja dla Ciebie... 


Muzo...

Czy kiedykolwiek  wypowiadając  to jedno  z najważniejszych  słów  wystarczy  poczuć zerwany  pęd  powietrza  który jest  w stanie  zgasić  wszystkie  zlęknione w latarniach pochodnie...

Muzo...

A ilekroć  powtarzane  to słowo 

z akcentem zdążyło wywołać u samej Ciebie  parsknięcie śmiechem

kiedy  to na twojej  mądrości jawił  się  po chwili cylinder pozostawiając  swobodę poniektórym  kosmykom...

Moja  Muzo...

Zakrywszy twe piękno tajemnicą

oto taką Ciebie właśnie  stworzyłem...

Tyś dla mnie...

Ja dla Ciebie...

Bądź  przy mnie  ... 


Muzo...

Moja Muzo...

Pamiętasz...

Zawsze  przypominałaś mi jakiż  to mnie  zaszczyt  spotkał kiedy mogłem  ująć

w swe palce  skromny niekiedy pozbawiony koronkowego wzoru trójkącik i podążając  z nim w kierunku  kostek  stóp

tak oto ciebie do naszej  wspólnej  kolacji rozebrać...

Pamiętasz...

Nigdy ich sama nie zdjęłaś ... 


Nie zwykłem  słyszeć  w oddali wspólnej  do pary sążni twych myśli...

A jednak  wciąż  iskrzą...

Czy zadałaś  już właściwe pytanie niejednokrotnie w swe sieci mój wzrok  łowiąc...

Kim jestem...

Czym  jestem  topiąc swe oczy w twoich...

A przyjęły  mą gościnę jak dotyk swawolnie  opadającej w bezkresną toń kropli wody... 


Dotyk...

Nieraz  opisywany  naszym  najważniejszym aktem  bliskości 

I Tobie jedynej pozwoliłem  na psoty...

I Tobie  nie zabronię  tegoż czynić  co pozwala  mi przetrwać w doczesnym  świecie  naszej wieczności...

Tyś dla mnie...

Ja dla Ciebie... 



Jestem gdzieś  pomiędzy  turkotem metalowej  obręczy  o bruk,

a pełnym  obfitości siedziskiem rozwartych  twych  ud....

I taką  Ciebie  uwielbiam...

I taką Ciebie  wśród  mych pieszczot  doceniam...

Na rozgrzanym  oddechu... 




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...