Sięgnąwszy po blask niejednej ze świec,
nie sprawie że płochliwy ich płomień na mój widok przygaśnie...Sięgnąwszy po twą dłoń zależeć mi będzie byś poczuła odwzajemnioną więź która rozkwita niczym każdy kwiat
w moim ogrodzie...
A sięgnąwszy do wnętrza,
gdzie niejedna z szat dawno mi już uległa,
zapragnę poczuć jak wydobywane skurczem tętni w twej piersi serce...
W końcu dumnie tętni...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz