Uwielbiam karmić twoje zmysły,
W sypialni zakradać się jak dzikie zwierzę by każdy ze spędzonych wspólnie wieczorów upajał się niekończącą się falą westchnień...
I tak dziś przykucnąłem skrywając siebie za bordową kurtyną dzielącą nasz świat ze skutymi mrozem okiennicami.
Wewnątrz temperatura utrzymywała się na wyznaczonej skali gdzie jak wiadomo parno dopiero miało nadejść...
Przysiadłbym blisko Ciebie,
zwrócony do twej intensywności
którą to nawet woda po gorącej kąpieli nie zmyła pozostawiając swobodnie podróżującą na twym ciele znaną mi woń...
Wtem ponownie mnie usłyszysz..
Wiesz...
Jesteś naturalnym afrodyzjakiem
gdzie jego skład pilnie strzeżony przez twe oczy wraz z seksapilem potrafi zadurzyć w nich moje...
Nieraz czułaś to wiwatując mimiką swej twarzy,
kiedy to na mojej onieśmielenie wciąż uparcie ze sobą walczyło...
Czy zdążyłem ulec...
Przeciwnie...
Zacząłem cię czytać jakbym był niedoświadczonym jeszcze uczeniem namiętnej alchemii...
I wtenczas przykucnąłem poraz kolejny tym razem naprzeciw podatnych na drobne pieszczoty twoich stóp co skryte w pościeli powoli przyciągnąłem do moich muśnięć...
Nie mogłem się powstrzymać...
Ani moich ust...
Ani moich dłoni które sięgając coraz wyżej w końcu szarpnęły całą tobą bym mógł skosztować już pobudzonej podbrzuszem rozkoszy...
A przywykłaś wtulić się w moje ramiona
kiedy to dzisiejszego wieczoru,
właśnie na nich nie mogły się doczekać twoje uda...
I świat wokół zawirował..
I poddał grawitacji chylące ku zdumionej twarzy twoje piersi..
I każdą kroplę westchnień którą nie zdążyłem swymi ustami chwycić...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz