Tęskno mi...

Do twych oczu których blask kradnie zwykłą codziennością cały świat...


Ogród...

W moim nie zabraknie pokus...

W twoim szaleństw gdzie każdy dekor dla twej cielesności wtóruje wydychanym akompaniamentem  



Przyszło mi się skrywać w natchnieniu wybrzmiewanych we śnie akordów

gdzie każdy z nich tworząc remedium  

wtulił się w Ciebie bezgranicznie...


Madame... 


Uwieńczyłaś swymi myślami niejeden mój autograf w czasie...

On z kolei nie zwlekał ani chwili dłużej 

i pomknął wieszcząc sercu jego właściwe brzmienie 


Nie spłoszył was podniebny orszak który wzmagając mój apetyt chylił swe żarliwe szpony ku ziemi...

Nie spłoszył was mój towarzysz który niepostrzeżenie przemknął między lukrowaną poezją twych ud...

Spłoszył Ciebie za to mój wzrok którego twe oczy ujrzały poraz pierwszy w tym jakże zachwianym stuleciu.. 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...