Nie nadążam uchwycić  każdą  otchłań  ktorej mój sen  otwiera  bramy,

inaczej  jest  z nami
kiedy  to każdy z  twoich dreszczy 
pochwycony  moimi ustami
zdolny napisać najdoskonalszą sagę
woli  tryskać nagromadzonym w tobie
całym mnóstwem westchnień...




Wołam  Cię  szeptem  któremu towarzyszy płochliwy blask każdej  ze świec...
Te zasilane  sztucznym  światłem  chowają się same  przed sobą  w purpurowej klatce abażura..

Wołałem  Ciebie  przed wędrówką  na niebie mojego wiecznego  przyjaciela który  niejednokrotnie spełniał  dedykowany poczet  ludzkich pragnień...
Wiedz że  byłem  ich autorem  innych grzechy  ważąc...



Jak mało  które  twym spojrzeniem  karmione
tytułem  wyjątkowych  wzruszeń 
i bez krzty powściągliwych pragnień...
Moje owocuje skrycie...

Wiedz  że  delektuję  się  tobą  jak pozornie  uśpiony Wezuwiu

Niejednym  deszcz  nie strudzonym  akompaniamentem wybrzmiewa
stukając  o parapet,
tymczasem  u nas  powierzone  w ofierze,
a uprzednio  przez wiatr  zebrane wirując bezwiednie  na twe ciało  opadają....
Płatki  róż..
Chędożyłbym...
Szepczę kolekcjonując  w swych myślach   każdą z niestrudzonych emocji  których  sprytnie kradnie twoje zwierciadło..
I niejeden  artysta  już  Ci pozazdrościł zbierając  jedynie  namiastkę twojej  twórczości
tworząc nieocenioną dla nas przyjemność...


Przytuliłbym  Ciebie  jak dawniej  chowając  swe dłonie  w koszuli nocnej
i czytałbym  z twych pleców każdy  nasz dotyk
co zdobywał wybrzmienie niekończącej   owocnej  mojej degustacji...


Półmrok...
A w nim dosłownie przed chwilą  strudzone ciało  po kąpieli dla naszej zmysłowości  niezauważone przemknęło pozostawiając  jeszcze na podłodze  wilgotny ślad...
Uwielbiam  jak się  do mnie  tak skradasz...

Półmrok...
A w nim częściej  w ukryciu  jedyne  takie  siedzisko z oparciem oczekujace  zgodnych nas dla niekończącej się  pokusie ...


Półmrok...
A w nim zdyszane  powietrze towarzyszące  dotyku  twych ust...
Udom też nie poskąpię żarliwej  pieszczoty  ponieważ  za nią  tęskniły nie tylko  moje oczy...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...