Nowiu mój jedyny bracie,
gdy tak piszę do ciebie z bezkresnej myśli otchłani zechciałbyś byś spojrzeć tak na nasze życie,
które przepełnione troskami podnosi się wciąż do życia,
czyż w naszej egzystencji nie dało by się poukładać wszystkiego co tkliwym szczęściem nazywane mogło być spełnione.
Nowiu Mój Drogi
Tyś ważną częścią wszechświata w której w bezkresnej ilości gwiazd potrafisz sprawiać radość odwzajemnioną,
która myślą natchnioną czyni mój umysł twórczym spraw bym nie przepadł w codzienności życia,
a potrafił pomagać.
Nowiu
Ty w blasku swej poświaty ogarniasz cały świat,
dodaj nam mocy w której wszystkie trudności ulegają świadomej destrukcji co byśmy byli szczęśliwi.
Smutkom depresjom i stresom mówimy stop i niech błyskawicznie zginą wraz z twoją wędrówką po niebie i wschodem słońca.
Z powiewem wiatru z nad Sahary przemierzamy każde piaski które zwane dalej wyzwaniem w dążeniu do celu okiełznać próbujemy.
Nowiu daj nam wytchnienie gdy tak podróżując do wyjątkowej oazy będziemy wciąż walczyć z trudnościami z powiewem wiatru,
w obłoków dotyku,
w tkliwym ze wzajemności darem bądź dla mnie domem do którego wracam wieczorem i rankiem,
choćbym był strudzonym wędrowcem szukając podpowiedzi by swe dobrodziejstwa przekazał tkliwe,
bądź dla mnie i bliskich eliksirem który wskaże nam drogę.
Przystanąłem w oazie myśli,
w źródlanym potoku,
niech chwila orzeźwi me serce i umysł bo przecież wciąż chłonie w bezkresnej twórczości gwiazdy lśniące i oczekiwane przez nas słońce onieśmielone które skryło się nie daleko,
skryte Jordanu brzegiem
Nowiu proszę pomóż....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz