Z przypływem na fali......
Czyż nie wyglądasz ponętnie w tej koroneczce,
skrywającej twe skarby,
skrywasz swój uśmiech,
czyż nie wyglądasz powabnie w zwiewnej twej sukience,
gdy powiewem wiatru smagane są osłonięte kolana,
uśmiechasz się skrycie,
wiedząc już co oczywiste,
że jesteś wyjątkową istotą którą wieszcze,
czasem swawolnie opisywać będą,
nie tylko twe życie,
również i myśli.
Wtopiłem się w otchłań czasu i myśli bezkresnej,
wtopiłem się tam wtedy,
gdy mój umysł wciąż ciekawy wiedzy szukał jej zawsze na ziemi,
wtopiłem się tak bezszelestnie by w powrocie szeptem być waszym wieszczem,
cóż na to poradzić,
szepczą tam zgromadzone duszę,
czy kiedyś mnie wypuszcza,
czy bardziej się w nich wtopie,
bo choć odeszli bezpowrotnie,
to są wieczni jak ich myśli.
Z fala której zabraknie szukać na skali doznań,
unosi się kobiece ciało,
z fala której początek nikt nie zna końca,
gdy przyjemność zaczyna swoją podróż niepowtarzalnych wciąż doznań,
bo choćbym uchwycił ten moment gdy podnosisz się na tejże fali twój oddech nie przestaje szaleć gdy usta w każdym takcie do szaleństwa nas przybliżają....
ŚR., 05:16
W barwie rubinowej gdy usta smak wina poczują,
wzrok staje się rozkoszą,
która we wzajemności chwilowego zauroczenia wynikające często z onieśmielenia,
to początek bezcennego rodzącego się w nas uśmiechu.
W barwie wina,
a w jego tafli lustrzanej ujrzeć można przypływ czystej ciekawości,
której często zadając pytania,
tak naprawdę nie wiemy jak zabrzmi słuszna podpowiedź.
Czy ulegniesz pierwsza,
czy stojący obok ciebie przyszły niewolnik będzie godnym wybrankiem.
ŚR., 19:09
Rozwiń się kwiecie
szepczą me usta natchnione,
jakbym zawsze przychodził po prośbie,
rozwiń bezwiednie i ze swym wdziękiem,
gdy tak w pokłonie jestem przed wami bezcennymi płatkami.
Rozwijasz się kwiecie,
tak z swą lekkością,
gdy rosą zwilżone usta moje sięgając po prośbie,
choćby mojego umysłu czynią moje pragnienie,
twym wciąż nie nasyconym.
Czyż nie jest przyjemnie,
gdy tak w pokłonie,
nie tylko niewolnik całuje skronie,
bo kwiat orchidei w powabie swej ponętności kusi
i syci usta prawdziwe stąd też tęsknota w myśli natchnienia,
by fali dorównać w tkliwym jej drżeniu.
ŚR., 21:29
Powiedz mi skrycie,
czy fantazja jest spełnieniem,
gdy bezwiednie w bezkresnej myśli stworzona zaczyna lśnić,
gdy w zamglonych wciąż tak w twych oczach mienia się skry,
to poezja śpiewana przez oddech wyrwanych,
w pół szepcie słów w twej krtani uczyniło mnie szczęśliwym.
W pokłonie, przybyłem
i przybędę nieraz jeszcze by swą historię obudzić na nowo,
bo świat tworzymy wzajemnie,
nasz świat,
wyjątkowy,
bezcenny.
PIĄT., 07:19
Posyłam uśmiech szepcze poeta,
gdy do swych myśli żwawo wciąż sięga,
posyłam prośby ,
szczere pytania,
by pomóc losowi w bezkresie szczęścia .
Niczym mi będzie dane na powrót usłyszeć szept wskazanym pierwotnie obrazem,
usłyszę z ust pięknej mojej wyroczni,
to co nam będzie dane,gdy czas na tych parę chwil,
przystanie obnażając swe wartości,
by to co zawsze w pragnieniu od wieków drzemie,
stało się przychylne
i choć często nieprzewidziane,
w końcu szczęściem w sercu nazywane.
06:07
Wilczy apetyt knieje przemierza,
czy szeptem dowiem się do kogo tak zmierza,
bestia wytrawnym wzrokiem przenika,
dreszczem kobiety w swe sidła pochwycą,
by wciąż poczuły bezwiedna ciekawość,
która podobno nie zna już granic.
Wilczy apetyt dotykiem ciało nakarmi,
w skrywanych instynkcie doznań na szali,
bo wasze myśli nie tylko pragną,
ale wciąż szepczą dojrzewając,
jak zakazane jabłko....
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Dla Ciebie
Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...
-
Życzysz sobie... przede wszystkim normalności, a jaka była przed pandemią... Wywołując mój omen, bym niepostrzeżenie przybył nie wystarczy ...
-
Żyłem wpatrzony w ciebie jak w najcudowniejszą ikonę jaką zbiór wszelkich emocji powołał do życia... Mogłem godzinami wpatrywać ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz