Lśnisz,
od kiedy nie pamiętam lśnisz,
łzą słoną ,
perłową rosą,
lśnisz.
Pamiętam twój blask który pochwycił mnie,
czy wciąż lśnisz dla mnie,
a ja dla ciebie,
lśnij.
Pamiętam zawsze jak drżysz,
gdy cię mogę pieścić zachłannie,
jak prawdziwą moja gwiazdę,
gwiazdę która przecież tule zawsze,
lśnij.
Czym są me myśli które w bezkresie kobiecego umysłu pozwalają mi się zachwycać tobą,
twoim rozmysłem,
przenikliwością,
ponętnym wciąż ciałem,
twoją mądrością,
dla mnie zawsze
i po wieczność będziesz lśnić jak diament wciąż w pełni nie oszlifowany w mej ciekawości.
Lśnisz od zawsze,
od pierwszych chwil naszego poznania,
gdy w szaleństwie tego świata,
mogłem spojrzeć w twe przenikliwe oczy w których stopiłem dla ciebie jedynej,
lśnij bo wieczność to za mało by zrozumieć wszystko,
lśnij.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz