Ci wielcy uczeni którzy zagłębili się w ich pierwotną genezę powstania, częściej po tym jak zaspokoili swoją ciekawość, nie byli już sobą.
Artefakt którego przypadkiem znalazłem, choć przysiągłbym że było na odwrót, wyglądał jak medalion. Na samym początku pomyślałem że ktoś zgubił jakiś pordzewiały dystans i biorąc rzekomo nazwaną już część w dłonie, miałem zamiar ją po chwili wyrzucić.
Nie od dziś wiadomo że magiczne przedmioty przybierają każdą postać, by nie wpadły w nie pożądane ręce. Właśnie w tym momencie odczułem żar, który spowodował iż przedmiot trzymany
w dłoniach wypuściłem. To chore pomyślałem wpatrzony na trawnik na którym w krótkim czasie można było zaobserwować dym. To był instynktowny odruch, podobnie do kolejnego który zadecydował wziąć go w dłonie i wsadzić do tylnej kieszeni spodni.
Pamiętam dokładnie jak to było by wczoraj, jak próbowałem odkryć pochodzenie tajemniczego medalionu który mienił się purpurą tylko w mojej obecności.
Wraz z powiewem wiatru w dość parny wieczór, wkradłem się niepostrzeżenie do pewnej sypialni. Zawsze starałem się być nie zauważony przekraczając każdy próg, lecz od pewnego czasu moja ciekawość skutecznie popełniała niejedną gafę.
Tak samo było i dzisiaj gdy widząc jęczącą kobietę w negliżu na swoim łóżku, z niewyjaśnionych przyczyn mój totem uderzył z wyraźnym hukiem o podłogę. Na reakcje ze strony nieznajomej
nie trzeba było długo czekać. Błyskawicznie podniosła się w pozycji siedzącej okrywając się swe ciało cienkim materiałem którego uprzednio zsunęła za pewnie na pościel. Przez moment każde
z nas nasłuchiwało panującą w sypialni ciszę. Jej umysł jeszcze rozkojarzony w przerwanym doznaniu, nie mógł racjonalnie wytłumaczyć tego co usłyszała. Odgłos nie przypominał choćby pustej karafki po winie, która stała nieopodal na posadzce i wciąż nie dawał jej spokoju.
W końcu kobieta postanowiła to sprawdzić i wychylając się ciałem nieco poza obręb materaca, zaczęła dosłownie macać chłodną w dotyku terakotę. Nie wiedząc w ogóle o moim przybyciu, ku moim oczom odkryła jędrną i ponad wszystkim sycącą część ciała. Uśmiechnąłem się skrycie, patrząc z apetytem na ponętne pośladki które posiadały w wieczności wypalone znamię.
Nie ukrywam że widok kusił wykonaniem pewnej czynności sprawdzającej autentyczność naturalnego tatuażu. Ponad wszystko co mogło by się wydarzyć, musiałem pamiętać że byłem tu incognito i nie mogłem działać wbrew regulaminu. Postanowiłem jeszcze chwilę nacieszyć się życiodajną istotą, która kręcąc się swym ciałem wciąż na łóżku, bardziej go wypięła w moją stronę.
Uwielbiam tak uchwyconą rozkosz, w dodatku pozbawioną wiecznie zasłaniających ją łonowych włosów. Wtedy zamilkłem widząc przebiegający błyskawicznie dreszcz na całym ciele kobiety, który skutkował ponownie dławiącą w strachu ciszą.
Czego ty się zawsze musisz skradać ?
Zapytała w końcu stanowczym głosem, trzymając w swej dłoni artefakt którego zgubiłem twierdząc ponoć przypadkiem. Na moją odpowiedz raczej się nie doczekała, bo próbując zmienić pozycję złapałem ją za kostki stóp i przyciągnąłem do siebie.
Wyrocznia czując się jakby w potrzasku, od razu po tym fakcie próbowała tym bardziej się wyrwać.
Nigdy się nie wdawała w romans z żadnym opiekunem, a już na pewno nie z wysłannikiem czasu który na jej zlecenie doręczał nie tylko korespondencję.
Jeszcze jej nie dosiadłem, a już miałem takie wrażenie patrząc w jej przenikliwy wzrok, że zaczynam się zamieniać w skałę.
Chwyciłem jej obie ręce i wyrywając z jednej z nich medalion, zdarłem również jej szatę którą nie tak dawno założyła. Bogini syknęła czując chwilowy ból w nadgarstkach których po chwili skutecznie związałem paskiem ze spodni. W jej oczach niejeden już zmienił swoją cielesną powłokę ze stanu stałego w lotny, a ja raczej chciałbym tego uniknąć z wiadomego mi celu.
Wyglądasz nieziemsko !
Skomentowałem pełen podziwu wyrocznię, której rozsunąłem szerzej uda. Niczym odpowiedziała na mój idealny komplement, poczuła mój obślizgły język penetrujący właśnie zawartość wypiętej
i kształtnej dupencji. W ciągu następnej chwili jej całe ciało ogarnął spazmatyczny dreszcz, który był ewidentnym skutkiem otwarcia moimi palcami sycącej ostrygi.
Nawet nie sądziłem że tak tkliwa jest moja dłoń, która zbierając wypływającą wciąż esencję, wbijała się coraz głębiej. Po raz kolejny ponadczasowa bogini uniosła melodyjnym swym jękiem, wyrywanym z krtani jakby była nadziewana na pal. Wymieszana spora dawka podniecenia impulsywnie produkowała zwiększoną ilość soków, nawet wtedy gdy musiałem ją złapać za szyję.
Tak szukała moich ust,
jak nigdy dotąd,
ich nie potrzebowała,
tak ich łaknęła,
w końcu przez wysłannika poskromiona.
Czyż to nie jest galop,
w który ogier piękna klacz w końcu dopada
i gnając jak błyskawica,
pozwala aż nadto jeszcze oddychać,
gdy jej wsadził ochoczo,
z czystej ciekawości,
coś innego w swej skłonności,
co wnętrze nie tylko ostrygi rozrywa
i bliżej ciasne bardzo słońce.
Czy wciąż będzie wyrocznią,
tak jak na pewno podróżnikiem w czasie,
gdzie zawsze zegar tyka,
jak także jej ponętne ciało
i magiczny umysł.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz