Czas zniewoleń, po skrytej twej prośbie.

Przybywam,
jakbyś dzwoneczkiem przywołała,
w swych myślach otarła magiczną lampę,
czyż spełnię twe pragnienia,
to zależy od ciebie,
czy w swym szaleństwie,
jesteś na wszystko gotowa,
jak myślisz.
Drżysz,
gdyż moja obecność  jest bliżej niż kiedykolwiek,
stojąc tuż za tobą,
fantazji moja królową,
a pochwycić cię muszę,
w swe szpony,
czy będziesz się bronić,
gdy w bezdechu pocałunku,
skradnę serce,
przez pierś skrywaną
i dłonią nabrzmiały twój sutek,
zarzę się wiesz,
jak ty swoim drżeniem ust złaknionych.
Oglądasz się,
gdy błądzę swą dłonią w twych włosach,
wtedy bezszelestnie gubisz szaty swe,
lecz schylić ci się nie pozwolę,
nie teraz jeszcze,
nie w tej chwili,
gdy zaczynasz cichutko jęczeć
i ociekasz wodzona przez wyznaczoną  w tym akcie,
rozkoszy scenę,
drżyj.
Czyż w tej aurze podniecenia,
ujrzysz w mych dłoniach,
jak myślisz,
pawie pióro,
czy kolce róży,
czy strach ci dziś z ciekawości,
przyostrzy zmysły,
a nabrzmiały pal,
wskutek twej nieprzyzwoitości,
napiera o wciąż kusząca zerwaniem ze skrawków koronki twych majtek,
pragniesz tego,
wiem.
Ugryzłaś mnie w wargę,
gdy nie pohamowany zdarłem figi z ciebie,
nie poradzisz sobie,
bo uwięziłem twe dłonie,
a sam się zniżyłem,
by ujrzeć twe ciasne słońce,
co skrywasz zawsze przede mną,
jednym muśnięciem w tej chwili,
będziesz ociekać,
mnie nie oszukasz.
Ujrzeć w twych oczach obłęd,
gdy zlizujesz swój nektar z mej dłoni,
czy zapytać wypada,
gdy działo wyparte w twe pośladki,
z hukiem wejdzie,
lecz czy  w swym  szaleństwie,
nadąży za twymi ustami,
które rozwarte jak soczyste wargi palcami będą szaleć każdymi nocami,
przyzwyczaj się,
bo już czas na moje zniewolenie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...