Wieczorem

 Artyzm w codzienności życia...

Dla nas to zwykła czynność,

a dla twego ciała,

bioder i palców teatr delikatności...

Koronkowe czy bawelniane 

zsunięte mrokiem za sprawą drobnej pieszczoty,

zaś świtem nie będące już wyzwaniem,

a pnące się ku górze jak po młodej latorośli...


**********

Czy byłem godzien wlepić swe oczy w Twój wyeksponowany dla wszystkich dekolt...

Niekiedy nas mężczyzn śmiałość nie potrafi

 w żaden sposób pohamować i rzadko patrzymy tam gdzie powinniśmy spojrzeć

 w trakcie nawet krótkotrwałej rozmowy.

Czy naprawdę chodziło mi o dekolt z którego jakimś cudem gustownie wykończony fragment Twojej bielizny powstrzymywał godny pokus biust by nie zażył swojej swawoli.

Zapewne przyjąłbym tą gościnę wraz całym wachlarzem doznań będąc z Tobą w jednej  

z naszych komnat lecz dziś doszukiwać się będę innych ekscytacji nie mniej także związanych z Twoją urodą..

***

Nie byłem godzien myśląc kiedykolwiek kiedy Twe serce na mój widok dudnić będzie.

Nigdy nie patrzyłem na świat jak nas postrzegać będą.


Wiedz że nie zaznasz wstydu będąc skrycie adorowaną przez blask mych świec których już Panią jesteś...

******

Niegdyś był w chłodnym miejscu

 i w zależności od pory roku jego nieoszlifowane wnętrze przez niewielką szczelinę kropla wody odwiedzała.

Niekiedy stawał się mylnym ziarnem dla ptactwa które pomimo pochmurnej pogody

w skalnej narośli dostrzegło go jako godną swej ciekawości błyskotkę.

Szorstki matowy kamień już dawno zdumiał niejednego jego odkrywcę który widząc w oczach niespotykane dotąd bogactwo zabierając owe znalezisko z wyprawy o mało nie przypłacił swoim życiem.

Prawda...

Matka Natura potrafi zaskoczyć jak także każda z naszych tloczących się myśli snując opowieść...

***


Nudne było by życie bez barwnych skojarzeń które niczym we zbiorze magicznych praktyk nad ludzkim stworzeniem łakomie sięgają 

 do każdych z pokus. 

Ot i kolejny szczegół pochwycony w otchłani naszym wzrokiem przybliża do mych dłoni niewielką w aksamitnym wytworze sakiewkę.

Znany nam materiał niezależnie od pory dnia niezmiennie mieni się przyswajając do siebie wirujące w powietrzu drobinki kurzu.

Co zatem skrywa jej wnętrze kiedy to pierwszą z myśli w niejednym filmowym kadrze zdolne wywołać zabójcze wręcz pragnienie wywołane garstką oszlifowanych kamyków.

W naszej opowieści występuje jeden którego zarys przedstawiłem na początku.

Uprzednio był niepozornym minerałem którego jedynie chłonął życie z atmosfery lecz dziś ceni damskie dekolty jako nieoceniony talizman...


*********





Fantasy w Halloween 

To czym kieruje się każdy kaprys niekiedy skrywa swą mroczną zagadkę, tym bardziej w moim przypadku kiedy to własny sen udziela mi cennych informacji..

Wszakże wolałbym spotkać w nim pewną nieznajomą lecz mój astral dotarł do jednego  

z antykwariatów w którym mieli problem z wygłodniałym jak się później okazało gotyckim meblem.

Toaletka..

 Marzenie większości kobiet na tej planecie, może niekoniecznie w takim stylu jak mi została przedstawiona i nadal skrywana pod poszarzałym płótnem która wymagała nie tyle rekonwalescencji po każdej pieszczocie jak właściwej damy której esencja skapnie w jedno ze złobień na blacie nad górującym w nie lada oprawie zwierciadle ...

Tu nie wystarczyło przysiąść na przeciw zamglonej lustrzanej tafli i ją przetrzeć używając wszelkich możliwych środków do mycia.

Tu także nie miał prawa zaistnieć inny przedmiot swym kształtem przypominający lustro by wykonać bądź poprawić makijaż gdyż ręcznie zdobiona arystokratka traktowała go niczym intruza zrzucając wszystko na podłogę...

Wskazówki już udzieliłem pisząc powyżej zdanie wtenczas próbując rozszyfrować kilkanaście graficznych znaków w obrębie samego zwierciadła.

Każdy niknął przy użyciu czegokolwiek w moich dłoniach a jedynie pod opuszkami palców ponownie tworzył się zarys zapisanych tam bruzd.

Czyli można rzec że artystyczny mebel wiadomego przeznaczenia chłonął życie a jedynie nurtującą mnie kwestią pozostawał fakt że w antykwariacie jeszcze nikt od niego nie zginął..

**********

Przymij mnie w darze,

w klęku przed moim obrazem,

ja zaś przyjmę twe owacje co dotąd milczącym grymasem w Twym życiu były,

a teraz swawolnie mą szalę pokus rozstrwoniły ponownie budząc do życia instynkt mych pragnień...

*******

Tykanie zegara od lewej do prawej.

W oddali słyszalny szept podsyła swą myśl...

Moim jesteś wahadłem.

Spróbujesz wyczuć swój puls od lewej do prawej.

Ile posiadasz cnót,

 ile zakazanych pragnień,

a przecie wciąż w Twych uszach słychać tykanie,

jednak gdy Usłyszysz werk,

pomyśl czego pragniesz,

a wejdzie w Ciebie  

bo dzisiaj jest ten dzień..

 *******



Nie widziałaś mnie kiedym się uczył zachwytu nad pąkiem róży.

Nie widziałam,

szepczesz mając ją w swej bliskości jedwabistej Twej skóry..

Dziś niejedna w mym ogrodzie zmarzła,

lecz nie tak jak Twoje wnętrze budząc we mnie wezbrane pieszczoty.


*******


Niejednej kolii służy muzealne zacisze,

innej zaś seksapil jest wdzięczny kiedy oplecione nią czułe miejsce oczekuje właściwej ekspresji.

Obie coś jednak łączy niczym kwarc przesypujący się w najstarszej klepsydrze.

Życie...


 *****

Ilekroć mnie ujrzysz z różą w dłoniach,

 w Twoich ujrzę zmysłowy stroik wpleciony między palcami wciąż pachnącym źródłem rozkoszy..

****

Wieczorem

 Artyzm...

Pochwycone twoimi  dłońmi  pełne swej okazałości   jędrne  pośladki   potrafią  przybrać swą  pikantność...
Potrafią  zarumienić się  podobnie  do twych policzków  oczekując po każdej serii  klapsów  językowego kochanka...
Tu rozchylił musnął zawzięte twe palce.
Tu dotknął swym koniuszkiem schowane  między  nimi słońce..
Nieprzyzwoitości  ustami szukamy  wszędzie...
*****

Tobie niejeden odcień  słońca radosnej  duszy  medykamentem  kiedy  mi wystarczy  jedyny  taki promyk  rozświetlający  twe oczy
*****

Artyzm
Delikatna jak Twe ciało,
Zwiewna  jak niesforny na czole kosmyk...
Tkliwą  się  stała oddychajac  wraz  z Twym seksapilem co podsycał wędrujący w Tobie żar
***?*

W codzienności ubłocone  buty,
lecz  dziś  kozaczki  na wysokiej  szpili...
Nieraz  widziałem Ciebie  w luźnej  bluzie
w jeansach  na  jędrnej takiej dupinie
Dziś  przylgnąłbym do niej jak ta  rozciągliwa  sukienka która  wyniesiona  stanem dorodnych  owoców odsłania  to czym  sam nylon oddycha...

*******

Kiedykolwiek  Kiedy pokażesz  mi w myślach  swój  wyjątkowy  grymas  po chwili  w naszym zwierciadle   zagości  uśmiech...
Bo nawet  języczek nieznacznie  z ust wychylony uczynił  codzienność życia wyjątkowym.

.*****

Bądź mą  alchemią  którą  zapragnąłem  skosztować ....
Bądź  mą  gościną w której  zapragnąłem  ucztować  chwaląc  kąsane twe uda...
One podobnie  do mego zachwytu
stają się  rajskim  dla ust dobrobytem..

**********

Zanurzyć palcami  w nieokrzesane pasma włosów...
Przyciągnąć to co spragnione ust które  przylegając  do szyi  pnąc się  uszko  kąsają...

*********

Nieocenioną wędrówką jest światło  które  docierając do twej zmysłowości mieni się  każdą  jej kroplą....
Zajrzy również  tam  gdzie  cieniowany  wzgórek radośnie  oddycha...

******

Niejeden  dekolt  zdobią  lśniące  perły...
Ciebie  wyraża pas do pończoch trzymając  cugle  w moich oczach ...
******



Niejednym  kwiatom  przesyłam  swój  uśmiech,
niejednym drzewom  przesyłam  szacunek,
Tobie  strudzonej każdy  przeczesuje  kosmyk
i sięgam  po obfitości  wzgórek który  wzdryga  częściej  niż  myślę...

******

Otulone  przed  wścibskim wzrokiem,
lecz  przed  moim pełnym  zachwytu
iż  mogłem  podejrzeć czułości ścieżką  pomiędzy  rowkiem splywajace  krople...
Tam bym ich spijał układając  twoją  melodię...



Nie zostałem  artystą  co na płótnie  twe piękno  malować  zaczął...
Zostałem  duchem  przy którym  twe oczy iskrzą  wraz  z każdym  uśmiechem  na twarzy..
*******

Sprzyjam.
W jednym  oto słowie  zawarłem skrywając niejedną myśl  i fantazję pilnie  strzeżoną  przez  kobiecy  umysł.
Nie.
Jeszcze  nie oszalałem  słysząc  to wszystko
o czym  każdy  z aniołów ze  swej cierpliwości  usuwa  jako zbędny  bagaż.
Być  może  sam  podobnie  do nich czynię wychwytując  najczęściej zagryzaną przez Twoją wargę  wszystkich doznań frazę...
To o oczym pomyślałaś...

Wierszem w zwierciadle czasu

 Przywykłem  pisać  to czego  usta  pragną  dokonać  na jedwabistej  skórze  twych ud...

Wpierw w natchnieniu po   prośbie wśród  dość  intensywnie  wykonywanych  ruchów  podbrzusza  spisałem  niejedną ich fantazję,
byś  trwała w niekończącej się  ekstazie po sam omdlenia czas...

******
Nie  zliczę  kropel  co w natchnieniu  twego  piękna do mych  dłoni każdą  nocą wędrowały... Nie zliczę  westchnień  których  na Tobie  moje  usta dokonały byś  jak zwykle rano skrzętnie  swe onieśmielenie  w zwierciadle  ujrzała...
Autograf  swój pozostawiłem  w pachwinie,
twój  zaś ostał  się w pachnącej  Tobą  pościeli...


********
Śniącej Tobie....
Jestem  niczym  węglem  naszkicowany zarys  którego zerwał  ze  sztalug  wiatr  i  na skraju  twego  łoża złożył...
Jakie to szczęście  móc  być czymkolwiek  by Ciebie  podglądać w klimacie  twojej tkliwości
**********


Zakwitłaś w swej  odwadze  godnej  niejednej z moich kapłanek ....
Zakwitłaś  wśród  znanych  nam przypraw...
Swym  darem  me zmysły obudziłaś które  przyćmione przez  piaski  pustyni  właściwej oazy dla siebie  szukały..
*******

Mglisto...
Pod jednym  słowem  wiele  tajemnic  ukryto choć  niejedne  z nich  wypełzają odważnie  do naszego świata...
We mgle  nie wszystko  wydaje się być  tak oczywiste  jak choćby  leśny  mech  pokryty perlistą  rosą...
*********

Spostrzegawczość...
Podejść należy  intuicyjnie...
Do Ciebie którą  mi mój  astral polecił...
Zatem  podejdę  niezauważony nieustannie zsuwając  ramiączko do biustonosza przydzielone...
Opadło do samego  łokcia moją  zdolność chwaląc,
zesliznęło się  czując każde muśnięcie...
Rozebrałem Cię  nieraz,
Twoimi  dłońmi  częściej,
lecz  kiedy  leżysz  na wznak nigdy opanować  się  nie mogłem chwaląc  moje  usta  jakby  były  ognistym  kochankiem...
*********

Jeszcze nie tak dawno  słońce  zuchwale zaglądało do twej sypialni  by razem ze  mną  nacieszyć  swe oczy twoją  zmysłowością.
Teraz to ja przejąłem  jego rolę  biorąc w swej wędrówce w dłonie  żwawe piórko...
One tak jak my uwielbia  psocić ...

***********

Absolut to coś  więcej  niż  doskonałość ...
To seksapil któremu  dotyk  pikanterii  dodał by nas  po kolei  zniewolić...
Snuje się  niczym pierwotny  byt  ktorego owoc  stał się  odwieczną  zagadką...
Ulaną  wodą wprost  ze  starożytnych stągwii przemywam dłonie by mogły  stworzyć  z poetyckich twych westchnień  równie  wyborną dla nas strawę.
Tymczasem  Ty się  stroisz
i niejedno  oparcie  z siedziskiem  delikatnie  uległo pod twym  ciałem by  intensywnie móc  chłonąć poczuć  wkładaną przez Ciebie szatę
i  jej każdy skąpy  skrawek...
Zapatrzyłem się w ten zarys  zadając sobie  pytanie,
to po cóż  się  stroić kiedy skupione  twe oczy
w stojącej  nieopodal karafce,
oliwią  co wieczór nie tylko  wdzięczne
i sprytne  palce co w swej  wędrówce przyjemnością obficie  nagradzają skocznie podrygujące  skarby  w bieliznianej otoczce..

Od lewej do prawej,
pomiędzy  dwoma  pieszczochami,
zawsze  w przepychu znanym tylko  Tobie
dopóki  sam ich nie wyzwolę..
Jakież one  skoczne
O jędrności nie wspomnę  chwytając ich w dłonie tu z przodu  jak również w objęciach poniżej  bioder...
One  jakże  bywają  figlarne jak nasze myśli...

**********

Figlarna..
I jak się  skupić  na swej wędrówce  kiedy ty przenikasz  mój  sen  obejmując  mnie  mocno   szepcząc  pojękując swą  fantazję...
Wiesz...
I za to Cię  uwielbiam ..

*******
Opadło w swej wędrówce  jedno z ramionczek,
z pewnością  zrobiło  to umyślnie  bym zajęty  twymi  ustami zbliżył  się  do wybranej  przez los szczęścia twej piersi...
Nieomieszkałem  zaczepić  do pary także tej  co także  stęskniona przez koronkową miseczkę zerkała jak jej doskonałość  sutek....
********


W klimacie czyli  tam gdzie  ciekawość każdy  stopień  do piekła po stokroć  liczy...
Tam się  spotkajmy,
  gdzie  czerń  z burgundem  w zachwyt  popada widząc  Ciebie  na głównej  scenie..
Tam się  spotkajmy
drocząc  się  z samymi  zmysłami...
Moje  dwa kroki w przód,
twoje  w tył  kiedy  to przysiąść  musiałaś by nie stracić równowagi...
Nie zabrakło twej dupinie  czułości  kiedy postępem wpadłaś  w miękkie siedzisko stojącego  fotela...
Wiedz  że  nie zabraknie  jej wrażeń  do których  powoli zmierzamy  ciągnąc Ciebie  za włosy  w kierunku  stojącej sofy..
A wdrapałaś się  na nią  jak posłuszna lwica,
nieco przestraszona patrząc  w me oczy,
kiedy  to ująwszy  twój  podbródek  kolejny  czyn dość  błyskawicznie  nastąpił.
Zadarta  spódnica  do góry  odsłoniła nadal  nie skalane blade  pośladki których  sam środek  chłonął  pas koronek ..
Pogłaskałem pierwszego  by przyzwyczajony do czułości  już po chwili  dostał siarczystego klapsa i tak również  postąpiłem z drugim  jedynie  przez moment  błądząc  dłonią  pod twoją bielizną ....

W klimacie gdzie  wśród  barwnych skojarzeń  do wnętrza  tej komaty  twój  ubiór  dla mody  wiktoriańskiej  nieco zyskuje  na skromności,
a to wszystko za sprawą  wygłodniałego  seksapilu uwielbia ostrą  strawę.
W mig  znika koronkowa koszula  w  której  każda haftowana  ręcznie  różyczka  pod wpływem  emocji  nigdy  nie przekwitła...
W podobnej sytuacji  znalazł  się  także  staniczek  który  pod dyktando moich palców  opadł  opierając swoim wgłębieniem  o twoje  kolano...


W klimacie siedzącej Tobie  na oparciu  sofy  jak na młodym  koźle,
ze specjalną dedykacją  przesyłam  wskazówki...
Wpierw  są  twoje dłonie  wyciągnięte w górę i splecione za głową...
Zbliżony  do Ciebie chwilowo musnę palcem  twe usta   podbródek   i szyję, poczym  szepcząc Ci do ucha
"Traktuj  mnie  należycie " swój  rytuał  zacznę..
Jak reagujesz  na słowo  chłosta  co  pomiędzy  każdym dotykiem malinowego sutka   na całej  nagiej  skórze  dreszcze zbiegły się  tworząc godne brzmienie u młodej klaczy..
W żebrach  ich nie zdołasz  schować  bo prędzej  bądź  później  kierowane  do podnieconego podbrzusza pozostawiają swój  autograf  na oparciu...

W klimacie kiedy  to zbliżone do  siebie  usta  oderwać  się  od  siebie  nie potrafią, a wraz z nimi  dłonie...
Moje  sięgnąć  pragną jak  najdalej  gdzie różany  puder zdążył się  pojawić ..
Twoje  ze  zwinnością błądzą  we wnętrzu bokserek...
Kompromis otwiera  rozporek...
Przez moment  patrzymy  sobie w oczy
Ty przygryzasz  wargę  wiedząc  co będzie  w pół  finale...
********


Tyś  dla mnie
Zbiorem  pieszczot  bez umiaru
wyrazem  tęsknot  których  atrament  połączył...
Byłaś  i będziesz  Orchideą
której  nawet  odcienie  miłości  róże  swój  kielich  w pokłonie  składają ...
********

Skryłem  się ....
W porannej  smudze  kawy,
w aromacie  zielonej  herbaty,
w wymienianej z francuskiego eau de perfum  której  esencja  zmysłów  tuląc  nasze myśli  uczyniła  żywymi wszelkiej czułości...

*********

W klimacie  niczym  w lekturze   każdych  westchnień,
starannie wybrane usta  twój  nektar  spijać  będą....
Wiesz  Skarbie...
Nie zgubiłem  żadnej  kropli  które  moimi ustami wzniosły  rytmikę  twojej  rozkoszy ...


*********

Niejedno z muśnięć  zachwyt wywołuje
pisząc  wraz  z wiatrem  miłosne  listy
nasze  włożone  do wnętrza twoich  myśli
pragną coraz  częściej  iskrzyć...

*******

Nawet  najpiękniejszy  kwiat  nie jest w stanie  twej urodzie dorównać
i kiedy  nawet  pokryte  złaknioną rosą  wtulają  ją w swe  płatki
to Tobie  zawdzięczają każdy  ten czar..

********


Klacz  na pustyni  wśród  barwnych  zachodów  słońca...
W klepsydrze iskrzy prażony  piasek,
w komnatach palą się  pochodnie,
a ja swym szeptem kuszę  twe myśli
Przybądz...
Uprząż...
Niech twa  będzie utkana bogatym zdobnictwem
jak korale  zatopione  w likworze  cielistym
droczące się  z każdym twym zmysłem,
byś jako Mademoiselle na wprost  mnie 
przysiadła tworząc  nieziemską  kołyskę,
a jakże dla stęsknionych żądz,
co długą mam ich listę....

********

Niespodzianką bywa bukiet  kwiatów  który  już  od progu  razem  z tobą  winszuje  twój  uśmiech...

Codziennością staje się  twój  ubiór  gdzie  zawsze mogę  wtulić..
A gdym mógł  Cię ubrać  wedle  moich  pragnień
i pozostawiając  tak niewiele  twej garderoby  stroić  twój  oddech dotykiem  wiedziony...
Ciekaw jestem  czy będziesz  patrzyć 
bądź  w opaskę  swe oczy  skryjesz
jak  ja  swą fantazję ...



Niespodzianką bywają  drobne  gesty  przy  których dzień dobry  iskrzy pomimo  pochmurnej  pogody.....
Całuję mocno  rączki kiedy  to drżenie z swą  delikatnoscią  na twych  udach występuje...
Bo całowałem  wnętrze  stóp budząc we  na nowo  kochanka.  

********
I przysiadłem  natchniony  jak najbliżej  Ciebie  by móc  frywolnie  bawić  każdym  kosmykiem  włosów...
Nie omieszkam  musnąć  twej twarzy,
ust  także drugich  spragnionych,
kiedy  budzi  nowy  nawet  tak bardzo  zamglony..



**********

I skupiwszy swój wzrok zapragnąłem Cię  ujrzeć...
Niegdyś  pełna swego  powabu grywałaś  na harfie  w dostojnej dla Ciebie  szacie...
Ilekroć  chłonąłem  wsłuchany melodię   tym bardziej  chciałem  być  częstym gościem  w pałacu..
I ujrzeć  mi  było Ciebie  dano  w palecie  cielistości  kiedy mój  kuzyn  na niebie  gościł...
Nie żałuję


I skupiwszy swój  wzrok  na tym skrawku  bielizny co apetycznie  chłonął  twą  rozkosz wpełzłem   pomiędzy  nimi palcami  i odwagi  mi nie zbrakło   jak moim kubkom smakowym  degustując  wibrującą  w moich ustach  jedyną  taką perłę .

****,**

We wzgięciu  mych ramion ustami nadałem nocą telegram   by moja wiadomość  twe usta musnęła,
te z kolei  odwzajemniły się
łącząc  nasze  w każdym  kwadransie  namiętnej dla  nas  chwili...

**********

Skwer ...
Niczym  na filmowym  planie ...
W tle przygasające latarnie ...
W powietrzu  unoszący niektar  kwiatowych  pyłków ...
Na jednej z ławeczek  siedząca zamyślona  Madame...

**********

Świat  za firany...
Cenię  kwiaty  za ich piękno,
zdążyły niejedną  parę  oczu już  zachwycić  bez względu  na  płeć...
Dziś  wszystko  pachnie  intensywnie...
Za cienkim woalem  niczym za osobliwym parawanem niejeden  kwiat  róży  ze swych  pąków  rozkwitł w dzierganej  ręcznie  koronce...
Ten właściwy  pokrył się rosą zdobiąc drobną siateczkę  perlistą  esencją rozkoszy...
Masz Kisiel w majtkach..
Niegdyś  bym sprawdził  wpatrzony w  twe oczy.,
Dziś  pragnę  go spijając  doprowadzając  Ciebie do ekstazy


***********



Zbiegły się ...
Dla mych palców  były  zaszczytem,
dla Ciebie przyjemnością  w doborowym towarzystwie  powitych dreszczy...
Zakwitłaś  pełna  swych  pąków wśród  wydychanej euforii..
**********?***

Zapatrzyłem się próbując  zapamiętać każdy  szczegół i dodatek  do twej  zmysłowości.
Wiedz że uwielbiam błądzić  po twej garderobie która skrywając wiele tajemnic  ma również ukrytą  przed wścibskim wzrokiem  komnatę  westchnień..
Każdy  rodzaj  obcasa  nie dorówna  awangardy  którą wnosi do twego piękna szpilka.
A wystarczyło  swym mankietem przetrzeć   lśniącą  część tej arystokratki,
by podobnie  do znanej  nam szklanej  kuli  ujrzeć  to czego  pragniemy w swojej  fantazji...

Wystarczy tak niewiele  by zachwycić  swą  dłoń,  a będąc zauroczony iskrzącym  w twoich  oczach  uśmiechem dobyć odwagi by w niejednej  okazanej  na twym ciele  sukni  przez  stylowe  rozcięcie bez opamiętania  zwiedzać przyciągając  do mnie  całą Ciebie...


********



Marzy Ci się  kąpiel  przy  kominku  wśród  barwnych sprzymierzeńców stojących  na straży  z każdej  strony gotyckiej  wanny ..
Mowa  tutaj  o świecznikach których  płomień  blednie  widząc  Ciebie  nagą...
Odważne to już  były gubiąc oliwę
  z każdej  swej kadzi  zapewne  chcąc  każdy  centymetr twojego ciała  wygładzić...
Mógłbym podziwiać  unoszące się
na wodzie maliny  wśród  tkliwym  płatków róż,
lecz  wpatrzony  w twe oczy pragnę  słyszeć 
z twych ust urywki  sylab  które  w tym miejscu  tworzą  arcydzieło...

***********
Rywalizować  nie będę  ze  słońcem  którego  promienie  dotarły  jako pierwsze  na każdy  centymetr twojego ciała...
One  nas pieści  kiedy  ja zdumiewam chwytając  w swe usta  natchniony  życiem  twój  płatek...
Słońce...
One nas  budzi  sprawiając iż  chcesz  je wziąć  w swe ramiona  i przytulić...
Przy mnie  rozkladasz szerzej  swe uda  do  dalszej  wędrówki naszego  śniadania...


************

Artyzm  w codzienności życia...
Dla nas to  zwykła  czynność,
a dla twego ciała,
bioder i palców teatr  delikatności...
Koronkowe  czy bawelniane
zsunięte mrokiem  za sprawą  drobnej  pieszczoty,
zaś  świtem nie będące już  wyzwaniem,
a pnące się  ku górze  jak po  młodej  latorośli...

**********

 Nie nadążam uchwycić  każdą  otchłań  ktorej mój sen  otwiera  bramy,

inaczej  jest  z nami
kiedy  to każdy z  twoich dreszczy 
pochwycony  moimi ustami
zdolny napisać najdoskonalszą sagę
woli  tryskać nagromadzonym w tobie
całym mnóstwem westchnień...




Wołam  Cię  szeptem  któremu towarzyszy płochliwy blask każdej  ze świec...
Te zasilane  sztucznym  światłem  chowają się same  przed sobą  w purpurowej klatce abażura..

Wołałem  Ciebie  przed wędrówką  na niebie mojego wiecznego  przyjaciela który  niejednokrotnie spełniał  dedykowany poczet  ludzkich pragnień...
Wiedz że  byłem  ich autorem  innych grzechy  ważąc...



Jak mało  które  twym spojrzeniem  karmione
tytułem  wyjątkowych  wzruszeń 
i bez krzty powściągliwych pragnień...
Moje owocuje skrycie...

Wiedz  że  delektuję  się  tobą  jak pozornie  uśpiony Wezuwiu

Niejednym  deszcz  nie strudzonym  akompaniamentem wybrzmiewa
stukając  o parapet,
tymczasem  u nas  powierzone  w ofierze,
a uprzednio  przez wiatr  zebrane wirując bezwiednie  na twe ciało  opadają....
Płatki  róż..
Chędożyłbym...
Szepczę kolekcjonując  w swych myślach   każdą z niestrudzonych emocji  których  sprytnie kradnie twoje zwierciadło..
I niejeden  artysta  już  Ci pozazdrościł zbierając  jedynie  namiastkę twojej  twórczości
tworząc nieocenioną dla nas przyjemność...


Przytuliłbym  Ciebie  jak dawniej  chowając  swe dłonie  w koszuli nocnej
i czytałbym  z twych pleców każdy  nasz dotyk
co zdobywał wybrzmienie niekończącej   owocnej  mojej degustacji...


Półmrok...
A w nim dosłownie przed chwilą  strudzone ciało  po kąpieli dla naszej zmysłowości  niezauważone przemknęło pozostawiając  jeszcze na podłodze  wilgotny ślad...
Uwielbiam  jak się  do mnie  tak skradasz...

Półmrok...
A w nim częściej  w ukryciu  jedyne  takie  siedzisko z oparciem oczekujace  zgodnych nas dla niekończącej się  pokusie ...


Półmrok...
A w nim zdyszane  powietrze towarzyszące  dotyku  twych ust...
Udom też nie poskąpię żarliwej  pieszczoty  ponieważ  za nią  tęskniły nie tylko  moje oczy...

 Tęskno mi...

Do twych oczu których blask kradnie zwykłą codziennością cały świat...


Ogród...

W moim nie zabraknie pokus...

W twoim szaleństw gdzie każdy dekor dla twej cielesności wtóruje wydychanym akompaniamentem  



Przyszło mi się skrywać w natchnieniu wybrzmiewanych we śnie akordów

gdzie każdy z nich tworząc remedium  

wtulił się w Ciebie bezgranicznie...


Madame... 


Uwieńczyłaś swymi myślami niejeden mój autograf w czasie...

On z kolei nie zwlekał ani chwili dłużej 

i pomknął wieszcząc sercu jego właściwe brzmienie 


Nie spłoszył was podniebny orszak który wzmagając mój apetyt chylił swe żarliwe szpony ku ziemi...

Nie spłoszył was mój towarzysz który niepostrzeżenie przemknął między lukrowaną poezją twych ud...

Spłoszył Ciebie za to mój wzrok którego twe oczy ujrzały poraz pierwszy w tym jakże zachwianym stuleciu.. 


Echem

 Co najczęściej diabła w samym piekle cieszy,

że próżno szukać serca tam gdzie jego miejsce,

jego tron w naszym ciele 

jeno pustką świeci,

a to nie koniec zagłady prawdziwej miłości i dusze wciąż stamtąd echem donoszą coraz to nowsze dramatyczne wieści... 

Dla Ciebie

 Gubiąc swą wonnność kwiaty usychają

Twoją zatrzymam dla siebie

jak wyszukany afrodyzjak

dla wezbranej dla mych ust tęsknoty.

 Skarbnico najskrytszych pragnień,

gdzie w samej głębi twych oczu niejeden blask świecy utonął tobie podwładny,

ostałem się jeno ja skrywając mój astral 

 w zwierciadle nieskończoności...


...

 Ile razy mnie wspominasz

zdradliwe krople atramentu gubiąc,

ile razy zasypiasz przy świecy co wzdryga 

ilekroć na głos swój pamiętnik czytasz...

Zatem pytam się...

Piszesz bo lubisz,

czy tęsknisz wpatrzona w zasłonięte piołunem słońce..

 Obraz...

Ten właściwy musi przyciągać uwagę...

Niekiedy w jego tle panuje niedosyt  

i w obecnych strugach deszczu 

każde z zakłóceń starannie dobranych do naszej aury wyglądem przypomina zużyty odbiornik...

Nasz zdobi leciwa rama,

nieco zakurzona dla niepoznaki by każdy doświadczony archelog delikatnym włosiem pędzelka sunąc niejedno odkrył ukryte znamię.

Czy tak samo wygląda nasze życie nawet wtenczas i kiedykolwiek potrzebowało pomocy...


 




Szeptem

 O radości której odrobinę skradły me myśli...

Czy to był naprawdę nasz moment ...

Czy był w trosce o moje życie do ułamku chwili do której nasze oczy zatęskniły dławiąc podróżujący w klatce piersiowej oddech...

Straszne...

Intrygujące...

Nieprzewidywalne dla nas samych..



Natchnieniem wprost z bezimiennej krypty

 Jam jest ten którego  mrok  wybrał...

Jam jest  tym który go spisał...
Jam sięgnął  fantazji  której  niejeden  umysł  w zaświatach  strzeże
i stałem  się  jak on sam
jak wygłodniałe  zwierzę...

Jedno ze spojrzeń

 Wcielenie które hipnotyzującym wzrokiem ukryło całe mnóstwo tajemnic we właściwej kolekcji w czasie..

Zdumiewające iż ilekroć wpatrzony jestem w twe oczy sięgam po właściwy wątek w którego wpleciony sekret za każdym razem wywołuje niedosyt..


Niejedne wrota w swym żywocie odwiedziłem....Do niejednych cierpliwie dążyłem... To co zawsze było za nimi tego próżno szukać w dzisiejszym świecie... 


Rozczulam się widząc niejeden taki pejzaż...

W oddali można usłyszeć wyrazistą radość która poniekąd nie tylko upojona jednym ze zmysłów..

 

Bezkres

 Wędrowałem niczym poszukiwacz skarbów przeszywając dotykiem każdy skrawek otulającego twą skórę materiału.

Wędrowałem jako kronikarz zmysłów,

gdzie moje wścibskie opuszki palców bez pardonu docierały do nieznacznie odsłoniętych pól zmysłowego diagramu który miał swój początek przy cienkich ramionczkach sukienki i ciągnął się swym hipnotyzującym wzornictwem do dolnej części skąpo zakrywając twe uda...

Wtenczas byłem uczniem kiedy to niejeden z nas wodząc onieśmielony twym wzrokiem utonąć zapragnął 

w karmelizowanej rozkoszy ...

Dziś swym ustom wydaje spełnienie dla każdej skrywanej przez ciebie tęsknot...


Przykucnąc pragnę..

Ustami wspólną opowieść powić

jak było mi dane czułością zaskarbić twe zmysły codziennym trudem chłostane...



Tęsknotą...

Kiedy przestaję w siebie wierzyć,

to właśnie ty Skarbie we śnie dajesz mi siłę mego istnienia...


Zapamiętałem chwilę...

Przelotne utkwione spojrzenie całkiem przed siebie...

Zapamiętałem akurat ten moment,

przeszywający mą duszę,

przecie nie ciało już nie takie młode nieco zgarbione bez właściwej postawy...

Zapamiętałem całkiem sporo 

a jednak w jej oczach był rodzaj nostalgii,

bo w tym życiu wciąż byliśmy sami...

 


Dla Ciebie

 Zasłynęły twoje zmysły na niejeden intrygujący każdą parę oczu detal z twej garderoby...

Nie zabrakło na liście odważnie wyważonych sandałów na wysokim obcasie, 

tudzież szalonych za kolano kozaczków...

Nie zabrakło sukienek którym sam powiew wiatru nigdy nie szczędził radości podwiewając a i owszem ich delikatność ..

Nie zabrakło ci niczego co twój wzrok zdążył zapamiętać,

także i nas w ciasnym tunelu wszelkiej eksplozji figlów...







Z dedykacją

 


Uwielbiam  karmić twoje zmysły,
W sypialni zakradać  się jak dzikie zwierzę  by każdy ze spędzonych wspólnie wieczorów upajał się  niekończącą  się  falą  westchnień...

I tak dziś  przykucnąłem skrywając siebie za bordową kurtyną dzielącą nasz świat ze skutymi mrozem okiennicami.
Wewnątrz temperatura utrzymywała  się  na wyznaczonej skali  gdzie  jak wiadomo parno  dopiero miało  nadejść...

Przysiadłbym blisko Ciebie,
zwrócony do twej intensywności
którą to nawet woda  po gorącej  kąpieli  nie zmyła pozostawiając swobodnie  podróżującą na twym  ciele znaną  mi woń...
Wtem  ponownie  mnie  usłyszysz..
Wiesz...
Jesteś naturalnym  afrodyzjakiem
gdzie  jego skład pilnie  strzeżony  przez twe oczy wraz z seksapilem potrafi zadurzyć w nich moje...

Nieraz czułaś  to wiwatując mimiką swej twarzy,
kiedy  to na mojej  onieśmielenie wciąż  uparcie  ze sobą  walczyło...
Czy zdążyłem ulec...
Przeciwnie...
Zacząłem  cię  czytać jakbym  był niedoświadczonym  jeszcze uczeniem namiętnej  alchemii...
I wtenczas  przykucnąłem poraz  kolejny tym razem naprzeciw podatnych  na drobne pieszczoty  twoich stóp co skryte  w pościeli powoli  przyciągnąłem  do moich muśnięć...
Nie mogłem  się powstrzymać...
Ani  moich ust...
Ani moich dłoni  które  sięgając  coraz  wyżej  w końcu  szarpnęły całą  tobą bym  mógł  skosztować już  pobudzonej podbrzuszem rozkoszy...
A przywykłaś  wtulić się  w moje  ramiona
kiedy to dzisiejszego  wieczoru,
właśnie na nich nie mogły  się  doczekać  twoje  uda...
I świat  wokół  zawirował..
I poddał grawitacji chylące  ku zdumionej twarzy twoje  piersi..
I każdą  kroplę westchnień  którą  nie zdążyłem swymi ustami chwycić...

 

 Sięgnąwszy po blask niejednej  ze  świec,

nie sprawie że  płochliwy ich płomień na mój widok przygaśnie...
Sięgnąwszy po twą  dłoń  zależeć  mi będzie byś  poczuła odwzajemnioną więź która  rozkwita niczym każdy kwiat
w moim ogrodzie...
A sięgnąwszy do wnętrza,
gdzie  niejedna  z szat dawno mi już  uległa,
zapragnę poczuć  jak wydobywane skurczem tętni  w twej piersi serce...
W końcu  dumnie  tętni...


 Widziałaś mnie...

W naszej codzienności życia staram się zbytnio nie wyróżniać w tłumie każdego

 z podążających ludzkich istnień ...

Widziałaś mnie...

W swoich myślach które wysyłając sygnał do poszczególnych zmysłów nieopatrznie były dla mnie pokusą,

bym przystanął podróżując 

w niezrozumiałym dla wszystkich czasowym tunelu...

Co tak naprawdę zdążyłaś ujrzeć...

Czy zdążyłem niejeden portal zamknąć pozostawiając swobodnie przepływającą twoją fantazję co w końcu dumnie

ze swego piękna słynące zareagowało zewsząd na twoim ciele dreszczem...

Dziś byłem twoim kochankiem... 


Pozwól mi bym tobą zafascynowany uległ twoim fantazjom..

Pragnę się nimi delektować, 

 każdym kęsem zasmakować

kiedy one były na wyciągnięcie mej dłoni 

i kiedy skrycie patrzyliśmy sobie w oczy...


Z dedykacją 

dla twych ust ktore wydobywając natchnione samogłoski nie poprzestały 

o ponowną rozkosz wołać...

Z odwzajemnioną dla moich co pieszcząc każdy zakątek cierpliwie wiją się łechcąc kolejną twoją nutę..

Z dedykacją...

Dla wyniosłości która dziś wypięta przed moimi oczami nie może się doczekać obfitych po sobie wypieków...

Ze wzajemnością dla mych odważnych dłoni co dobierając pęd pozostawiają na twych pośladkach wybrany z palety kolor... 

 Złoci się  karmel  w twoich oczach,

iskrzy  gwiezdnym  pyłem
a zebrawszy każdą  z łez  wciąż  niezmiennie  dodaje  ci sił...

 Przyodziej proszę szaty w których moja latorośl będzie z twą skórą obcować...

Przyodziej utkany delikatnością woal

na widok którego aż gwarno wśród spływających po twym ciele kropel wody...

One tak jak mój dotyk 

dniem i nocą pragną wodzić po tobie

jak po niekończącej mapie skarbów...



Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...